
گیربکس AT با دنده و مبدل گشتاور کار میکند و CVT با پولی و تسمه فولادی. حس رانندگی، مصرف سوخت و مسیر تعمیر این دو گیربکس یکی نیست و روغنشان در بازار فرقی دارد.
مبدل گشتاور موتور را به گیربکس وصل میکند و دندههای سیارهای نسبت را پلهپله عوض میکنند. راننده جهش دور موتور بین دندهها را حس میکند. تعمیر رایج آن ساعت گیربکس، شیربرقی، صفحات کلاچ و توربین است. گاز هرز بین دو دنده، مثلاً هنگام بالا رفتن از یک دنده به دنده بعد، از لغزش همین صفحات است.
دو پولی مخروطی و یک تسمه فولادی قطر تماس را عوض میکنند و نسبت انتقال پیوسته میماند. ضربه تعویض دنده حس نمیشود. بعضی CVTها برای نمایش آشنا، چند دنده شبیهسازیشده دارند، ولی مکانیزم همان پولی و تسمه است. زوزه متناسب با سرعت، و بالا رفتن دور موتور بدون افزایش سرعت در سربالایی، از لغزش تسمه روی پولی است.
CVT موتور را بیشتر در دور مناسب نگه میدارد و در شهر معمولاً نرمتر و کممصرفتر است. AT تعویض را مشخصتر نشان میدهد و برای رانندهای که جهش دنده میخواهد آشناتر است. هیچکدام با روغن دیگری درست کار نمیکند.
بهخاطر کیفیت روغن، روغن گیربکس اتوماتیک باید هر ۳۰ تا ۴۰ هزار کیلومتر با دستگاه عوض شود. این بازه برای طول عمر بیشتر گیربکس است. در AT روغن کهنه اول تقه و تأخیر میسازد. در CVT همان روغن کهنه فشار پولی را کم میکند و تسمه را زودتر خراب میکند. تعمیر AT بیشتر حول کلاچ و ساعت است و تعمیر CVT حول پولی، تسمه و فشار روغن.
چهار نوع اصلی اتوماتیک، از جمله دوکلاچه و AMT، در بررسی انواع گیربکس اتوماتیک جدا شده است.